FeSteyn.

Geschiedenis


In de lente van 1994 richtte een groepje Hasseltse muzikanten een popgroep op,
die hitgevoelige songs bracht met eigen accenten in het genre van;
Bad Company, The Free, Gary Moor,.....

Ze kozen voor een aparte, goed klinkende naam Trixx. De originele bezetting bestond uit:
Paul Grondelings (gitaar), John Froyen (bas), even na de oprichting vervangen door
Patrick Bronkaerts, Michel Gilisen(drums), Phillipe Visschers(zang) en Stanny Renaerts(gitaar).
Na enkel optredens in deze formatie, fusioneerde Paul en Stanny begin 1996 met andere muzikanten o.a. uit Genk.
Trixx kreeg een makeover met nieuwe muzikanten:
Fabrizio Muto (drums), Loretto Gruarin (bas), Taras Korolik(keyboards),
Charly Kravanja (gitaar), Valére Bollen (vaste zanger), Bertie Deleng (bas), en Steyn Schraepen(Gastzanger).
Deze groep werd soms nog aangevuld met enkele gast- en of vervangende muzikanten.
Wekelijks werd er duchtig gejamd in café De Kunst in As en later in café De Brouwerij (vroegere Picadilly op de hoek Havermarkt-Ridder-Portmanstraat).
Trixx verzorgde vele optredens in Hasselt en omgeving,o.a. op
Hasselt Live, Swing'in Genk, de jaarlijkse Mosselprimeur ( met o.a. Lisa Del Bo, Sabien Tiels, Eddy Wally,...)
Radio Donna Pepertoer, Teut Rock Zonhoven,....

Toen in 1996 de allereerste mosselprimeur werd georganiseerd trad Steyn Schraepen,
voor de eerste maal op met Trixx, hij beschikte slechts over een repertorium om 30 min. vol te zingen.
Ietwat weinig voor een avond vol zang! Geen nood evenwel, datzelfde repertorium
werd tot groot plezier van het opgekomen publiek, viermaal herhaald.
De Reputatie van Steyn als Joe Cockers muzikale sound-alike was daarmee voor jaren gevestigd.
Steyn veroverde destijds een halve finale plaats in de ontdek de ster show op VTM.
Het meest gedenkwaardige optreden van Trixx had plaats op de Grote Markt te Hasselt,
waar ze samen met de beiaardier van de nabijgelegen kathedraal een concert gaven.
Die bevond zich boven in de toren en speelde zo enkele song mee. Het probleem was echter
de afstand tussen de twee muziekbronnen, het orkest op de grote markt en de beiaard hoog in de toren.
Ze konden niet gelijktijdig beginnen want vooraleer de klank van de beiaard te horen was op de markt,
zat het orkest al enkele noten verder. Het beiaardspel kwam van te ver om synchroon te klinken met het spel van de band.
Het was dan ook een huzarenstuk om toch een behoorlijk klinkende set te produceren,
waarbij het beiaardspel de leidraad werd.

1996 was dan ook een speciaal jaar voor Steyn Schraepen. Na zijn legerdienst nam hij het kloeke besluit
het onzeker leven van zanger in een band te leiden. Hij slaagde erin de baas van
café De Halte in Genk te interesseren voor zijn talent.
In De Halte trad op zaterdagavonden jong aanstormend talent op. Steyn had nog nooit op een podium gestaan,
zo groen als bosgroen eikenhout; maar hij werd wel geboekt. Vooral een erkenning van zijn overtuigingskracht, dus.
Samen met pianist Eric Davids uit Zutendaal vormden ze een duo dat snel werd uitgebreid met
een stel muzikanten van Trixx. Stanny Renaerts (gitaar), Charly Kravanja (gitaar) en Fabrizio Muto ( drums).
Deze vijf muzikanten vormden de eerste bezetting van een nieuwe groep, Perron-Geluk, die een tijdje naast Trixx zou bestaan.
Bij de aanvang traden ze 's zondagsavonds op in café Het Hooghuis (Groenplaats),
later ook in De Kroon (Diesterstraat). Na 22u, wanneer de couverts in Het Hooghuis voorbij waren,
begon de jamsessie, georganiseerd door Steyn, Charly en Fabrizio.
Charly en Fabrizio zorgden voor de instrumenten en de installatie. Steyns taak bestond vooral uit
het modereren van het geheel, een zanger of zangeres op het podium te roepen
en aan te vullen met aanwezige muzikanten, om dan samen met alle aanwezigen te genieten
van de gekozen combinatie. Niks reguliers, niks aangekondigd, gewoon een tof evenement
dat duurde tot drie à vier uur 's ochtends, bekend bij de liefhebbers tot ver buiten de stadsgrenzen.
Voor de ene, op zoek naar een vaste band, was het een mogelijk lanceerplatform, voor de anderen
een cooldown na een intensief optreden elders. Heel wat bekend volk nam er bij gelegenheid aan deel:
Coco Junior, Frank Boeien, zelfs Peter Koelewijn en Walter Grootaerts waren ooit van de partij.
De nieuwe band was dynamischer en succesvoller dan de eerste, Trixx ging op de schop.

Muzikanten die niet mee overstapten gingen elders spelen.
Paul Grondelings verliet de groep in 1998, einddatum voor Trixx. Perron-Geluk ging door tot 2006.
Steyn zette met FeSteyn een bestaand project van Perron-Geluk, Rock in Harmony, met veel succes verder.
Rock in Harmony is een soort Promsconcert met twee tot zestig man op de podia in o.m. Peer en "het Paenhuis" te Riemst.
FeSteyn., de ritmesectie van het geheel, wordt bijgestaan door een plaatselijke harmonie
of zoals in Peer door de muziekkapel van de koninklijke luchtmacht.
Verder namen er internationale gereputeerde sterren zoals Johny Logan aan deel.
Het doel was vooral jongeren terug te interesseren voor harmoniemuziek,
die niet meer als hip en cool maar eerder als ouderwets en nerdy werd aanzien.
FeSteyn is momenteel nog steeds in the running.

Uit: Hasseltse Bands 1945-2000.

Bron: Informatie verstrekt door Paul Grondelings, interview met Steyn Schraepen